ujedno poslužila i kao mali predah na tročasovnom putovanju od Marakeša do Esaure. Lokalni
vodič nam je ukratko objasno tradiciju proizvodnje arganovog ulja koja se zasniva na ručnom
radu berberskih žena.
nazivaju Maroku) starim 200-300 godina. Navode nam da u okolini ima i stabala starih čak 500
godina. Postupak proizvodnje: 1. Žene sakupljaju plodove argana koji su pali sa drveta tokom
leta. 2. Plodovi se prostiru na suncu kako bi se osušila "mesnata" kora. 3. Kora se skida rukom
kako bi se došlo do tvrde arganove koštice. 4. Žene sede na podu i pomoću dva kamena
razbijaju tvrdu ljusku kako bi izvukle unutrašnje jezgro. Ovaj četvrti korak je najteži a mašine ne
mogu uspešno da ga obave a da ne oštete seme.
Nakon vađenja jezgra proces se deli u zavisnosti od namene odnosno na proces dobijanja
jestivog i kozmetičkog ulja. Za proizvodnju kozmetičkog ulja jezgra se ne peku da bi se sačuvali
vitamini i hranjivi sastojci za kosu i kožu. Za jestiva ulja jezgra se blago peku na vatri što ulju daje
tamniju boju, orašasti ukus i specifičan miris. Od ovog ulja se u kombinaciji sa medom i
bademima pravi poznati marokanski namaz Amlou.
U zadruzi smo videli deo proizvodnje. Jezgra se stavljaju u kameni mlin i ručno se melju da bi se
dobila gusta smeđa pasta. U pastu se dodaje mala količina vode a zatim meša satima dok se ulje
ne odvoji od gustog ostatka. Dobijeno sirovo ulje se ostavlja da odstoji da bi se talog smirio.
Nakon toga se filtrira kroz čiste tkanine dok ne postane bistro i "zlatno". U okviru zadruge
možete kupiti arganovo ulje kao i kozmetičke proizvode.
Esaura, kroz istoriju poznata i kao Mogador je primorski i lučki grad u zapadnom delu Maroka.
Smešten je na obali Atlanskog okeana. Zbog specifične arhikteture i istorijske važnosti Medina u
Esauri se od 2001. godine nalazi na UNESCO-voj listi svetske baštine.
Grad ima oko 85000 stanovnika. Ime Essaouira (Esaura) u arapskom znači Mali bedem dok naziv
Mogador potiče od francuske reči Migdol što znači Mala tvrđava. Za razliku od većine
marokanskih gradova Esauru je u 18. veku projektovao francuski arhitekta (Teodor Kornu) te je
izgrađena u stilu evropskih vojnih tvrđava dok je ujedno zadržala severnoafrički duh.
Stara tvrđava (Skala de la Vil i Skala du Port) je simbol grada. Na ovom mestu su Portugalci 1506.
godine prvo podigli zamak koji je služio za odbranu. Da bi u 18. veku sultan Muhamed ben
Abdulah odlučio da ovde sagradi moćan i utvrđen grad. Danas je jedna od najbolje očuvanih
utvrđenja u celom Maroku. Skala de la Vil (Gradske zidine) je dugačko šetalište na vrhu bedema
medine. Duž ovog zida se nalaze stari bronzani topovi okrenuti ka moru koje su Marokanci
dobijali kroz trgovinu ili su zaplenili od evropskih sila.
Skala du Port (Lučka tvrđava) je masivna kamena platforma sa kulom na samom ulazu u ribarsku
luku. Sa nje se pruža pogled na okean, velike talase, jata galebova i stotine plavih drvenih
ribarskih čamaca po kome je Erasura poznata.
Detalji iz grada: Atlanski okean, galebovi, gradska plaža i plavi čamci.
Bajt Dakira (Bayt Dakira) u prevodu Kuća sećanja je kulturni centar, muzej i istraživački prostor.
Nalazi se u srcu jevrejske četvrti unutar stare medine. Simbol je viševekovnog suživota jevrejske
i muslimanske zajednice u Maroku. Svečano ga je otvorio marokanski kralj Muhamed IV
početkom 2020. godine. Centralni deo je restaurirana sinagoga iz 19. veka sa izrezbarenim
drvenim nameštajem. U muzejskoj postavci su retki istorijski predmeti, arhivski dokumenti,
nošnje, nakit kao i audio i video zapisi. U istraživačkom centru se nalazi velika biblioteka gde
studenti i naučnici proučavaju istoriju odnosa između judaizma i islama.
temperature te je u Esauri bilo od 17 (jutarnjih) do 27 stepeni (dnevnih). Za temperaturu mora
je pisalo na Internetu da je 17 stepeni dok oni hrabriji koji su zaplivali kažu da je bila oko 19
stepeni.
A onda u povratku ka Marekešu uživamo u nama nesvakidašnjim pejzažima. Ovo nije klasična
pustinja Sahara. Pored drveća argana tu su priobalne peščane dine formirane pod uticajem
jakih vetrova sa Atlantika. Zatim počinje blago zatalasani teren koji se na putu ka Marakešu
pretvara u brda. Potom s brda u kotlinu iz koje se pruža pogled na masiv Visokog Atlasa.
Нема коментара:
Постави коментар