Početak pešačke ture je bio u mestu Štajerdorf (Štajersko selo). Nalazi se u županiji Karaš-
Severin i pripada gradu Anini. Čitava ova oblast je bila poznata po rudnicima uglja čije je
otvaranje dovelo do kolonizacije Nemaca (iz Češke).
rudničke nesreće iz juna 1920. godine.".
Na putu ka jezeru Buhui prolazimo preko Majske poljane. U Rumuniji je poljana naziv za
proplanak u šumama i za livade. U rumunskim čaospisima se nalazi podatak da su prvi izleti na
ovu poljanu organizovani 1936. godine.
Na trećem kilometru pešačenja se stiže na E3 (Evropski pešački put E3). Isti prolazi i kroz Srbiju.
Dužine je 9370 kilometara i proteže se od atlanske obale Španije pa do Crnog mora u Bugarskoj.
Na ovoj tački je i granica dva nacionala parka i to NP Semenik klisura Karaša i NP Klisura Nere-
Beušnice.
Prelazimo potok Buhui koji puni vodom istoimeno jezero. Leva je pritoka reke Karaš. Dužine je
17 kilometara. Ovde kažu da je njegov tok prava magija. Prvo se uliva u veštačko jezero da bi
zatim ušao u pećinu Buhui kroz koju teče u dužini od 2100 metara što je najduži podzemni tok u
Rumuniji. Nakon pećine ulazi u klisuru i uliva se u Karaš.
Oko jezera postoji kružna staza. Prelazimo veći deo staze oko jezera pre polaska ka vrhu La
Mese. Šuma Karpata stvara uvek poseban doživljaj. Na info tablama pored staze nalaze se
podaci o njenim gorostasima.
Jezero Buhui je prvo veštačko jezero u Rumuniji. Brana je građena 1884. godine. Visine je 12
metara i dugačka je 60 metara. Jezero se nalazi na nadmorskoj visini od 640 metara. Voda je
čista i hladna i tokom leta. Okruženo je borovom i bukovom šumom. Do jezera se može doći i
automobilom iz Štajerdorfa i Anine.
Od jezera do vrha La Mese ima 2,5 km. Put je kolski. Sam vrh La Mese nema nikakvo obeležje.
Nalazi se u šumi odmah pored puta (slika ispod). Čak i ne fotografisah ovaj ravan plato (La Mese
se s rumunskog prevodi kao sto ili tabla). Nakon kratkog zadržavanja na vrhu idemo do kantona
Karneala. Kanton se s rumunskog tumači kao šumska kuću koju koriste čuvari (pa i planinari).
Mesto je gde se spaja više šumskih puteva a mi biramo onaj ka izvoru reke Karaš.
Od šumarske kuće izvor reke Karaš je udaljen 1,5 km. Karaš izvire u Aninskim planinama odakle
teče ka Srbiji gde se u Dunav uliva nedaleko od Bele Crkve (ili tačnije kod sela Dupljaja u kanal
Dunav-Tisa-Dunav).
Tok Karaša kroz Rumuniju je dužine 50 km a kroz Srbiju 60 km. Nakon izlaska iz Aninskih planina
od planinarske Karaš postaje ravničarska reka. Iako ima veliku drenažnu površinu (slivno
područje) ni u jednom delu svog toka nije plovan.
Na povratku ka Anini stižemo da obiđemo Drugi ulaz pećine Buhui. Prirodni je tunel kroz koji
prolazi potok Buhui. Sa ukupno 6500 metara kanala najduža je u Banatu i jedna od najdužih u
Rumuniji. Za obilazak cele pećine potrebna je speleološka oprema. Zbog mogućeg porasta vode
nakon kiše preporučuje se ulazak samo sa vodičem. Koloniju slepih miševa nismo videli.
Pešačku turu posle više od 25 km završavamo u Anini. Od Beograda je udaljena 160 km.
Smeštena je u uskoj dolini iznad koje se izdižu Aninske planine koje pripadaju Karpatima.
Nastalo je nekadašnjom podelom Štajerdorfa na dva nova samostalana naselja (Štajerdorf i
Aninu). Broj stanovnika je u stalnom opadanju. Trenutno ima oko 5000 stanovnika. Svetsku
pažnju privlači time što su u okolnoj pećini Pestera ku Oase (Pećina s kostima) nađeni najstariji
ostaci praistorijskog čoveka u Banatu (starosti 40000 godina).
Нема коментара:
Постави коментар