Tokom dana se razvedrilo pa smo turu završili u sunčanom Sisevcu.
Kučajske planine pripadaju Karpatsko-balkanskim planinama. Bogate su kraškim oblicima reljefa 
Nedaleko od manastira a u samom naselju svojom veličinom dominira hotel Biogor. Napravljen
(vrtačama, uvalama, prerastima, pećinama...). Pokrivene su šumama i pašnjacima a u njima se
nalaze velike naslage uglja (kao npr. u obližnjem rudniku Resavica kroz koji smo prošli u
dolasku).
Nakon 9 km pešačenja stižemo do vodopada Donji Bigar. Zovu ga i čuvarem Sisevačke kotline.
Nakon prelaske vode preko bigra/sedre (šupljikavog kamena) ista se zadržava u malim bazenima
ispod nakon čega teče ka Jablaničkom potoku (koji ćemo u nastavku ture preći nekoliko puta).
Dok prolazite pored "Bean Meadows":-) tj. Pasuljanskih livada moguće je da ćete naići da
različite vrste municije pa zato ne dirajte ništa. Ovaj poligon vojska koristi od 1972. godine za
bojeva gađanja kao i za razna uvežbavanja jedinica.
Mijajlova jama je zaštićeni memorijalni spomenik prirode i jedini speleološki objekat sa tom
vrstom zaštite u Srbiji. Udaljen je vazdušnom linijom 4 km od Senjskog Rudnika. Iznad jame je
1951. godine postavljena spomen-ploča u znak stradanja više od hiljadu ljudi ovog kraja u 2.
svetskom ratu.
Nalazi se na nadmorskoj visini od 650 metara. Ukupne je dužine 297 metara dok je dužina
istraženih kanala 192 metra. Vertikalni deo jame je dubine 127 metara. Prosečna širina joj je 25
metara koja se pri dnu sužava. U opisu stoji da na dubini od 127 metara počinje iskošeni kanal
koji se završava siparom preko koga se nalaze naslage leda i da su temperature na njegovom
vrhu od 2 do 5 stepeni. Na dnu sipara se nalazi prostrana dvorana sa temperaturom od 6-10
stepeni.
Južnim Kučajem ka Jablaničkom potoku i Sisevcu. Ovaj predeo spada u najnenaseljeniji u Srbiji
pa ga zovu i poslednjom preostalom divljinom u Srbiji. Bogat florom i faunom, sa mnogobrojnim
tokovima čiste vode i vodopadima ali i najmanje istražen.
Nakon 15,5 km pešačenja dolazimo do Jablaničkog potoka. U gornjem toku je skoro bez vode.
Što bi rekli, pružio se u prelepoj bukovoj šumi. Pored potoka je moguće spustiti se sve do
odredišne tačke (međutim jedan deo grupe je išao drugom stazom tj. preko brda do Sisevca).
Dok donji tok prerasta iz potoka u malu reku gde su potrebne i akrobacije za savladavanje istog.
Obe strane potoka su obrasle sremušem pa smo ovde napravili dužu pauzu za branje istog.
Pogled sa kraka staze koji se od potoka odvaja uz brdo a potom spušta u Sisevac do reke Crnice.
Sisevac je izletničko i turističko naselje u Srbiji. Pripada opštini Paraćin u Pomoravskom okrugu.
Udaljeno je 32 km od Paraćina i 24 km od Ćuprije.
Mesto je poznato po manastiru Sisevac iz 14. veka. Isti smo obišli 2012. godine pa samo
ukratko. Naseljavanje Sisevca se vezuje za dolazak monaha Sisoja iz reda Sinaita koji u 14. veku
osniva ovaj manastir posvećen Preobraženju Gospodnjem. U manastiru je grob osnivača po
kome manastir nosi ime. Postoji i drugi podatak da mesto nosi ime po obliženjem brdu Sisevac.
je najvećim delom od kamena i drveta. Moguć je i jednodnevni boravak u istom ali uz obaveznu
rezervaciju. Temperatura termalne vode je 36 stepeni.
Pored ugostisteljskih objekata primetna ja i izgradnja novih kuća od drveta. Posle 20 km
pešačenja turu završavamo u Sisevcu. Sa pauzom (po želji) u kafani Kučajske terme.
Ostale fotografije možete pogledati na https://duskoopacic.smugmug.com/
Нема коментара:
Постави коментар